Digər əsərlərindən fərqli olaraq, burada yazıçı öz mövqeyini xalq obrazının timsalında göstərmişdir. “Patriarxın payızı”ndakı cahil, onların başına min oyun açan siyasi rəhbərlərinə saf eşqlə səcdə edən xalqdan fərqli olaraq, bu əsərdə xalq öz haqq və hüquqlarının, konservator vəhşiliklərinin fərqindədir, mənzərəni aydın şəkildə dərk edir; “Yüz ilin tənhalığı” əsərində haqsızlıqlara qarşı mübarizəsini açıq şəkildə aparıb mitinq keçirdən və “naşılığı” ucbatından kütləvi şəkildə qırılan xalqdan fərqli olaraq, buradakı xalq daha “tədbirlidir”, etirazlarını açıq şəkildə, məlum kimliklərlə etməkdənsə, anonim yazılan pasquinlərdən istifadə edir.